دربي درب صِيِد عاركت الصخر ونذالْ
و آليت ما ببع روحي للعدى ونذالْ
وربعي بغربتي صفوا بأسفل درك وانذالْ
ماچن وطنهم وكَع ، آنه صرت همهم
لا طفل مات بحصار ولا شعب همهم
أهل الدناءات ما صاروا بقوا هم هم
من كل زغير النفس مترين حد حدّه
يبيع لين لعدوه وللربع حِدّه
كَاعد بحضن اللئيم وخنجره حدّه...